19.10.15

நடிகர்களை மிகைப்படுத்துவது ஊடகமா? ஊர்மக்களா?

நடிகர்களை ஊடகங்கள் மிகைப்படுத்தியதில் தவறு ஒன்றுமில்லை..

சமூக உளவியலை புரிந்துக்கொள்ள வேண்டும்.

நடிகனும், நடிகையும், திரைப்படங்களும் என் பொழுது போக்காக... மன்னிக்கவும்... களிப்பு கருவிகளாக மாற்றியது யார்?

நான் வாங்கி படிக்கும் பல்சுவை இதழில் அவர்களையே பக்கம் பக்கமாக நிரப்ப அனுமதிப்பது யார்?, அப்படி நிரப்பும் போதெல்லாம் அவை விற்று தீருவதையும் யார் செய்வது..

நான் மகிழ்ந்து கிடக்க சில நூறு செலவானாலும், திரைக்கூடம் செல்ல பணித்தது யார்?

நடிகன் வெறும் நடிகன்...

அவனை கண்டு வியப்பு கொள்வதும், அருகில் வந்தால் நெருங்கி படம் எடுத்து பகிர்வதும் பொதுபுத்தியாகி போனது.

ரசித்தல்.....

நடிகனும், நடிகையும் திரையில் கண்ணுக்கு குளிர்ச்சியாகிறார்கள்...

நான் வாழ முடியாததை, வாழ நினைப்பதை திரையில் வாழ்ந்து காட்டுகிறார்கள்...

உதாரண மனிதர்களாகிறார்கள்...
என் ரசனைக்குரியவராகிறார்கள்....

இவர்கள் திரையில் இப்படியென்றால், நிஜவாழ்க்கையில் எப்படியிருப்பார்கள்...

அவரைப்போல் வாழ நானும் தயாராக மனம் விரும்பி, அவர்களின் சொந்த நடவடிக்கையில் கவனம் கொள்கிறது..

இதற்கு அப்பப்ப தீனிப்போட்ட ஊடகங்களை நான் ஒருநாளும் உதாசீனப்படுத்தியதில்லை..

அது கொஞ்சம் கொஞ்சமாக அதிகரிக்க நானும் அனுமதிக்கிறேன்..

ஒருநாள் அதையே காட்டும் போது என்னடா வம்பாப்போச்சு, அப்பப்ப களிப்பூட்டாமல் அப்படியே திணிக்கிறார்களே...
என்று கோபம் வருகிறது...

இப்ப திட்டி தீர்க்கிறேன்...

அவர்கள் என்ன செய்வார்கள்...

இதுபோன்ற நிகழ்ச்சிகளும், நிகழ்வுகளும் தான் அதிகம் பார்க்கப்படும் பட்டியலில் இருக்கிறது.

இதை பார்த்த நம்மை, பயன்படுத்த தொடங்கிவிட்டார்கள். திட்டினாலும் நம்மக்கள் அதை பார்ப்பார்கள்.. என்றே வணிகம் செய்கிறார்கள்.

ரசிப்பு நமக்கு போதை எனும்போது, நம்ம போதை அவர்களுக்கு போதையோ போதை.

வேறொன்றும் இல்லை இப்ப ரெண்டு பேருக்குமே போதை தலைக்கேறிப்போச்சு.....

என் பொழுதுப்போக்கை தீர்மானிப்பதை வேறொருவருக்கு அகிகாரம் கொடுப்பதை எதிர்க்க வேண்டும்.

மதுக்கடைக்கு எதிராக போராடிய கூட்டம், மதுவை விட மோசமான திரைக்கூத்தை மட்டுப்படுத்த வேண்டும்.
குறைந்த கட்டணத்தில் திரைப்படம் பார்க்க அனுமதிக்க வேண்டும்.

எவ்வளவு கொடுத்தாலும் பார்ப்பேன் என்றால், அது லட்சங்களாகி , அந்த லட்சம் நடிகனுக்கு ஊதியமாகி, அவன் நம்மை லட்சியமற்றவனாக்கி...

புலம்ப வேண்டியதுதான்.

இவர்களை நம்பியே தொலைக்காட்சியில் பிழைப்பு நடத்துபவர்களுக்கு போய் இதை காட்டாதே என்றால்... செய்வார்களா..?

அதுவும் ஞாயிற்றுக்கிழமை விடுமுறை நாள். எல்லோரும் உட்கார்ந்து குடும்பத்தோடு செய்தியா பார்ப்பீங்க.. அதான் பொழுதுப்போக்கு நிகழ்ச்சியை செய்தி தொலைக்காட்சியில் நேரலையில் காட்டிட்டாங்க..

நடிகர்களுக்கு வேண்டும் என்றால் இது தேர்தலாக இருக்கலாம். நமக்கு வித்தியாசமான பொழுது போக்குதானே...

அப்புறம், நீ பார்கிறாய் நான் காண்பிக்கிறேன் என்பார்கள்.
நீ காண்பிப்பதால் நான் பார்க்கிறேன் என்பீர்கள்.

பரஸ்பரம் சண்டை போட்டு, சமூக வலைதளங்கள் என்ற புது எதிரியை, பொழுது போக்கியை உருவாக்கி கொண்டிருக்கிறோம் என்று தெரியாமல்...


- யுவராசன் வெ

18.10.15

சோறும், சொகுசும் என் வாழ்வின் இலக்கு


சோறும், சொகுசும் என் வாழ்வின் இலக்கு
இது தான் ஒட்டுமொத்த மனித குலமே ஆசை படுகிற வாழ்க்கை முறை...
சோற்றுக்காக...
பணம் வேண்டும்.
பணம் ஈட்ட பணி வேண்டும்..
பணி செய்ய படிப்பு வேண்டும்...
படிக்க (மட்டுமே) வாய்ப்புகள் இருப்பதால்...
வசதிக்கேற்ப எல்லோரும் படிக்கிறோம், படித்த பின் பணிக்கு செல்கிறோம், பணம் ஈட்டுகிறோம், ஏறக்குறைய சொகுசு சேர்க்கிறோம்..
சோறு உண்கிறோம்...
இந்த சொகுசும், சோறும் பெற போய்....
இப்ப உண்மையா மனதுக்கும் உடலுக்கும் சொகுசு தரும் இயற்கையை இழந்து வரோம்...
சோறு போடுற உழவை துறந்தோம்...
பட்டணம் போய் குளிரூட்டப்பட்ட அறையில் பணம் பயிரிட்டுக்கொண்டிருக்கிறோம்..
மழை காலமான புரட்டாசி, ஐப்பசியில் கோடையை உணர்கிறோம்...
விசிறி சுழலில் மூச்சு வாங்குகிறோம்...
கிராமத்தில் கழனிகள் கட்டாந்தரையாகிவிட்டன..
நீர்நிலை இல்லை..
உழைக்க ஆள் இல்லை..
காணுமிடமெல்லாம் கடைசி தலைமுறை உழவர்கள்...
இதை வெம்பி வெட்கமில்லாமல் எழுதி ஆதங்கபடுற என் உள்ளத்தின் இன்னொரு மூலை பணம் ஈட்டு , பணம் ஈட்டு , பணம் ஈட்டு... உழவால் பட்ட கடனை, இழந்த மதிப்பை ஈடுகட்ட பணம் ஈட்டு, பணம் ஈட்டு , பணம் ஈட்டு என்கிறது...
என்ன செய்வது...
உழுதுண்டு வாழ்வாரே வாழ்வார்மற் றெல்லாம்
தொழுதுண்டு பின்செல் பவர்...
என்று சொன்ன வள்ளுவன் தான்,
இல்லாரை எல்லாரும் எள்ளுவர் செல்வரை
எல்லாரும் செய்வர் சிறப்பு...
என்றும் சொல்லி இருக்கான்...

மனித உறவுகள் மேம்படட்டும்

ஒவ்வொரு மனிதனும் , சகமனிதர்களுடனான உறவை சரிவர மேற்கொள்ளாததால் தான் பொறாமை, வன்மம், ஆணவம், சகிப்பின்மை, அது இதுன்னு மனதில் வைத்துக்கொண்டு பழிவாங்குகிற பேரில் மனிதத்தை தொலைக்கிறார்கள்...

யாரை பார்த்தாலும், முகநூல் பதிவில் மனித உறவுகளில் உள்ள சிக்கல்களை மையமாக கொண்ட பொன்மொழிகளை பகிர்கிறார்கள் அல்லது தாங்களாகவே தத்துவங்களை எழுதி வைக்கிறார்கள்...

குறிப்பாக மனித உறவில் சிக்கல் , காதல், நட்பு ஆகியவற்றை தாண்டி, பணியிடங்களில் தான் அதிகமாக இருக்கிறது.

சக பணியாளர் படிக்கவே , தத்துவ பொன்மொழிகளை பதிந்து விடுவதாக ஆய்வில் தெரியவருகிறது.
அதனை சம்பந்தப்பட்டவர்கள் பார்க்கிறாரோ இல்லையோ, அதே கருத்துடைய வேறொருவர் பார்த்து பகிரப்படும் போது , இந்த உறவு சிக்கல் எவ்வளவு வீரியமாக பரவி கிடக்கிறது என்பது அடையாளப்பட்டு விடுகிறது.

இது சமூக சிக்கலாக்கி விடும் என்பதும் இன்னொரு அதிர்ச்சி...
இருந்தபோதும், சமூக வலைதளங்கள் இத்தகைய உளவியல் சிக்கல்களை கொட்டி தீர்க்கும் இடமாக அமையும் போது ஆறுதலான பகிர்வும், கருத்தும் மனமாற்றத்தை உண்டாக்கும்...

ஆனால் , இது எல்லா சூழலிலும் வேலை செய்யாது...
ஆக, இன்னா செய்யாமையை கடைபிடிக்கும் போது, எந்தஒரு இன்னலும் உறவுகளில் ஏற்படாது...
மனிதம் காக்க மனித உறவுகள் மேம்படட்டும்.. மனிதாபிமானம் மேலோங்கட்டும்.

திரிஷா இல்லைன்னா நயன்தாரா

அண்மையில் திரிஷா இல்லைன்னா நயன்தாரா திரைப்படத்தினை பார்க்க நேர்ந்தது.

அது அப்படியே இருக்கட்டும்.

கீழ்காண்பதை முதலில் படித்து விட்டு தலைப்புக்கு வருவோம்.
திரைப்படங்கள் பொழுதுப்போக்கு என்று கூறப்பட்டாலும், மக்கள் அதனை வெறும் பொழுதுப்போக்காக மட்டும் நுகர்வதில்லை....
திரைப்படம் - ஓர் ஊடகம்
அது மக்களின் வாழ்வியலை பிரதிபலிக்கும் கண்ணாடி..
அங்கு காட்டப்படும் காட்சிகள் கற்பனைகளாக இருந்தாலும், கதையோட்டம் சிறிதேனும் நடைமுறை வாழ்வியலோடு ஒன்றிகிடக்கும் என்பதில் அய்யமில்லை.
சமகால வாழ்க்கைமுறைகள் ஒரு இடத்தில் இருந்து இன்னொரு இடத்திற்கு பயணப்பட்டு போக திரைப்படங்கள் உதவுகின்றன.
செயல்பாடுகளில், பழக்க வழக்கங்களில் மாற்றங்கள் செய்ய, சீர்த்திருத்திக் கொள்ள, சரியானவற்றை அடையாளங்காண திரைப்படங்கள் உதவுகின்றன.
நாகரிக மாற்றங்களும், திரைப்படங்களோடு சம்பந்தப்பட்டுதான் இருக்கின்றன.
கதாபாத்திரங்களின் உடை, நடைகள் யதார்த்த மனிதர்களுக்கு தொற்றிக்கொள்கின்றன.
கற்பனைகள் காட்சியாக்கப்பட்டாலும், மீண்டும் அந்த காட்சி நிஜமாக்கப்படுகிறது என்பதும் மறுக்க இயலாது..
ஆக, இந்த காட்சி ஊடகத்தை கையாளும் கலைஞர்கள் சற்று நடப்பு சமூகவியலின் ஓட்டத்தை கருத்தில் கொண்டு காட்சிப்படுத்த வேண்டும்.
இப்போது நான் தலைப்பில் சொல்ல வந்ததை திரைப்படம் பார்த்தவர்கள் கண்டுபிடித்து இருப்பார்கள்.
இளையோர் காதல் வயப்படுவது, அது ஏற்கபடாமல் அல்லது முறிந்து போவது, மது பழக்கத்திற்கு ஆளாவது..
இதற்கெல்லாம் ஒரு காரணம் இருக்கவே இருக்கின்றன.
இந்த திரைப்படத்தில் பதின்பருவ உணர்வுகளுக்கு தீனி போட்டு இருக்கிறார்கள்.
ஏதோவொரு வடிவில் உடலுறவுக்குள் காதலை அழைத்து செல்வதையே காணமுடிகிறது.
சமயத்தில் பெண்ணுடனான உறவை, குறிப்பாக பதின்பருவத்தில் கட்டுப்பாடுகளை தளர்த்தி, இயல்பானதாகவே கொண்டு செல்கிறார்கள்.
வார்த்தைகளால் நிறைய ஆபாசம் பேசி இருக்கிறார்கள்..
அரங்கில் உள்ள இளைய கூட்டம் ஒலி எழுப்பி, தன் மனதில் உள்ளதை பிரதிபலிப்பதை கண்டு அங்கீகாரம் தேடிக்கொள்கிறார்கள்.
இவற்றிற்கெல்லாம் மேல் நம்முள் எழும் அச்சம்..
ஒரு பெண்ணை காதல் கொண்டு, திருமணம் வரை நீடிக்க, அவளுடன் உறவுகொள்வதை நியாயப்படுத்த முயற்சிக்கிறது இந்த திரைப்படம்..
அதே சமயம், ஓர் ஆணிடம் உறவு கொள்வதும், அவன் பிடிக்கவில்லை என்று உதறிவிட்டாலும், அந்த உறவு ஒரு பொருட்டல்ல என்பதையும் சொல்ல வருகிறது.
நாம் கற்பு என்பதையோ, கலாசாரம் என்பதையோ வலியுறுத்தவில்லை...
பாதையறியா பதின்பருவ உணர்வுகளுக்கு மடை கட்ட தவறும் ஊடகத்தை சீரமைக்க வேண்டும் என்பதுவே எண்ணம்.
மேற்குறிப்பிட்ட படம் வயதுவந்தோருக்கானது என்று சான்றிதழ் பெற்றாலும், குடும்பத்தோடு சிறார்களோடு வந்து படம் பார்த்து சென்றதை காண முடிந்தது திரையரங்கில்..
இது தொலைக்காட்சியிலும் ஒளிபரப்ப எவ்வளவு காலம் ஆகிவிட போகிறது...

நியூஸ் மீடியாக்கள் நியூ மீடியாவை எப்படி பயன்படுத்தி கொள்ள வேண்டும்..? (1)

சோசியல் மீடியாவில் எழுதுவது ஒரு கலை... குறிப்பாக செய்தி ஊடகங்களின் சமூக வலைதளங்களில் எழுதுபவர்கள் வாசகர்களுக்கு செய்தியை உடனுக்குடன் கொ...